Laos

Donderdag 16 april 2015, 20:44

(Alle foto's van Laos.)

Bij de planning van mijn reis in Laos had ik een belangrijk aspect over het hoofd gezien: maart is slash-and-burn seizoen. Boeren verbranden een stuk land om het vruchtbaar te maken voor landbouw in het komende seizoen. Dat veroorzaakt smog over het hele land. Angstaanjagend wat voor impact zo'n gebruik kan hebben op het leefmilieu. Slash-and-burn is niet sustainable. Naast luchtvervuiling zijn er een hoop andere nadelen, zoals schade aan de biodiversiteit en het veroorzaken van erosie. Toch blijft het een alomtegenwoordig gebruik, bij gebrek aan beter weten en/of alternatieven.

De smog was niet erg genoeg dat mijn gezondheid er last van had. Het was wel ergerlijk dat ik tijdens mijn verblijf in Laos de zon nooit werkelijk te zien kreeg, behalve als vage schemer doorheen de mist. Prachtige berglandschappen bleven grotendeels verborgen in de smog.

Dat alles wil niet zeggen dat Laos niets te bieden had in de smog. Mijn eerste stop was Luang Prabang, een stad die op de Werelderfgoedlijst staat dankzij de unieke mix van Laotiaanse en Frans-koloniale architectuur. Het is een vrij relaxe stad met een indrukwekkende avondmarkt, veel goede restaurants en zelfs Franse bakkerijen. De nabijgelegen Kuang Si watervallen vormen een fantastische idylle, vooral 's ochtend voordat het er druk wordt. Er is een grote waterval gevolgd door een reeks kleinere watervalletjes. Tussenin kan je zwemmen of relaxen in het water terwijl doktorvisjes aan je voeten knabbelen.

De weg van Luang Prabang naar Vang Vieng is goed 200 km lang, maar de minibus doet wel 6 uur over het kronkelende traject. Het is een weg die ik graag nog eens opnieuw zou willen doen, bij beter zicht en met eigen vervoer en veel fotopauzes. Ook Vang Vieng zelf is omgeven door bergen die zelfs doorheen de smog nog imposant werken. De stad was lang gekend als bestemming voor non-stop drugs en party. Dat wordt de laatste jaren door de overheid aan banden gelegd. Aldus probeert Vang Vieng zich om te vormen tot bestemming voor avontuur en outdoor-sport. Het potentieel is er, maar de weg is nog lang. De stad zelf is behoorlijk onaantrekkelijk. Terwijl hotels en eetgelegenheden in Luang Prabang allemaal mooie houten uithangborden hebben, hebben alle zaken in Vang Vieng eenzelfde gele neonlichtbord gesponsord door Beer Lao, waarop enkel de naam van het etablissement telkens verschillend is. Het is een detail, maar het symboliseert wel goed het contrast tussen Luang Prabang en Vang Vieng. De restaurants hebben trouwens ook allemaal eenzelfde ongeïnspireerde mix van populaire westerse en oosterse kost op het menu. Een hele teleurstelling na het lekkere eten van Luang Prabang.

Buiten de stad heb je wel interessante mogelijkheden, bijvoorbeeld grotten verkennen, kajakken of mountainbiken. Kijk op de boeiende Hobo Maps voor goede mountainbikeroutes. Neem ook wat pennen en/of koekjes mee om uit te delen aan de plaatselijke kinderen als je verder gaat dan de meest toeristische routes (zoals Blue Lagoon, a.k.a. 'Brue Ragoon'/'Bwue Wagoon', zoals een Chinees mij de weg probeerde te vragen).

Mijn laatste bestemming in Laos was de hoofdstad Vientiane. Er zijn hier niet zo veel toeristische attracties (en door regen kon ik sowieso niet veel rondtrekken), maar de stad is desalniettemin zeer aangenaam voor een Aziatische hoofdstad. De grote avondmarkt langs de Mekong is niet zo pittoresk als die van Luang Prabang, maar wel authentieker in vergelijking met de toeristische en ietwat repetitieve markt in Luang Prabang. Net als in Phnom Penh heb je hier 's avonds ook grote groepen die op muziek fitness doen. Ik moet wel zeggen dat de muziek in Cambodja duidelijk beter is. Daar wordt er gedanst op populaire Cambodjaanse muziek, waarbij iedereen alle bewegingen van buiten kent. In Vientiane heb je slechte remixes van westerse muziek, waarover een trainer instructies krijst, afgespeeld op een krakende installatie...

Vientiane heeft ook en redelijk grote internationale gemeenschap, met niet alleen Fransen maar ook Belgen. Er is een op en top Belgisch café met meer dan 50 Belgische bieren én bijhorende glazen. De prijzen zijn wel eerder Zwitsers dan Lao... Het is de eerste keer dat ik dubbel zo veel betaald heb voor één biertje als voor een grote salade met kip.

Over veel landen zegt men wel eens: "ga er nu heen, want binnen tien jaar zal het niet meer hetzelfde zijn". Bij Laos heb ik echter het gevoel dat je, als je de tijd hebt, beter nog een paar decennia kunt wachten. Hopelijk krijgt men tegen dan de vervuiling onder controle en worden de berggebieden nog een beetje beter ontsloten. Dan zou Laos écht een top-bestemming voor avontuurlijke toeristen en natuurliefhebbers worden.